بهانه گيري چرا مادر؟

ديروز ميخواستم برم خونه عزيز شما رو بذارم اونجا

و برم اداره

تا رسيديم اونجا بهانه گيري و گريه شروع شد

دوست نداشتم برم اما مجبور بودم

هستي رو هم با خودم بردم

کارم تموم شد و برگشتم خونه

بابا رسيده بود خونه عزيز

شما هنوز داشتي بهانه ميگرفتي

بعدازظهر بابا که از خواب بيدار شد و افطار کرد

نشست سر کامپيوتر دوران مجردي من و شروع کرد به درست کردنش

وقتي روشنش کرد و عکس ها رو ديدم

داغ دلم تازه شد

چه دوران قشنگي

فارغ از اين همه سختي .....

دلم ميخواست برگردم

واقعا دلم ميخواست برگردم به اون دوران

ريلکس و راحت زندگي کنم

عکس هايي که با دوستان و همکارا انداخته بودم

تمام خاطرات و تفريحاتم يه فيلم شد وجلوي چشمم رد شد

دلم ميخواست گريه کنم

هيچ وقت فکر نمي کردم يه زندگي سخت و پر فراز ونشيب مثل الان در انتظارم باشه

شبم که برگشتيم خونه تا ساعت 3 شب بهانه و گريه شما شده بود لالايي براي ما

بابا از صبر من عصباني شد

من داشتم برات نبات داغ درست ميکردم

بردم و شما نخوردي

بابا هم شيشه رو پرتاب کرد گفتم الانه که بخوره تو شيشه پذيرايي و همه همسايه ميريزن خونمون

منم ناراحت شدم از اينکارش

شما تو شب بازم بيدار شدي و گريه کردي

و من گرفتم روي پام

فکر کنم دندونات داره اذيتت ميکنه

الهي مادر بميره

اشکاي خوشگلشو نبينه